HEAVY D R.I.P.

   Είναι πάντα άσχημο να μαθαίνεις τα κακά νέα και δυστυχώς να πρέπει να τα μάθουν κι άλλοι από σένα. Χθες 8 του Νοέμβρη έφυγε από κοντά μας σε μικρή ηλικία ο rapper και ηθοποιός Heavy D. Θα μιλήσουμε γι αυτόν στη σημερινή εκπομπή και θα τον ακούσουμε φυσικά, αλλά παράλληλα θα έχουμε και μουσική από Billy Joel, The Beatles, Ray Charles, The Kingsmen, Screaming Lord Sutch, The Pretty Things αλλά και Sonic Youth, UK Subs, The Stranglers, Fad Gadget κ.α.

  
   To πραγματικό του όνομα ήταν Dwight Arrington Myers αλλά όποιος τον έβλεπε μπορούσε αμέσως να καταλάβει το λόγο για τον οποίο τον αποκαλούσαν Heavy D (Dwight). Γεννήθηκε στο Mandeville της Jamaica αλλά μεγάλωσε στην πολιτεία New York, στο Mount Vernon.
   Δημιούργησε τους Heavy D & The Boyz όταν ήταν 20 χρονών και ξεκίνησαν δισκογραφικά το 1987 με το άλμπουμ 'Living Large' που τους έκανε γνωστούς και πήγε αρκετά καλά όσον αφορά τις πωλήσεις. Ακολούθησε το 'Big Tyme' (1989) και το 'Peaceful Journey' (αφιερωμένο στον συνεργάτη του Troy Dixon που έχασε τη ζωή του σε ένα ατύχημα) το 1991. Σ' αυτό το τελευταίο υπήρχε και η διασκευή του στο 'Now That We Found Love' των O' Jays που ήταν και η μεγαλύτερη επιτυχία του αφού έγινε top-10 σε Αμερική και Αγγλία και ακούστηκε στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη.
   Στα early 90's επίσης, τραγούδησε το μουσικό θέμα του τηλεοπτικού προγράμματος In Living Colour και συνεργάστηκε με τον Michael Jackson στο single 'Jam' και την Janet Jackson, με την οποία έκανε επιτυχία το 'Alright' (US No.4 hit single). Η συνέχεια για τον Heavy D είχε επιτυχημένες εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές και προγράμματα και εμφανίσεις σε θεατρικές παραστάσεις αλλά και την ηχογράφηση ακόμη δυο δίσκων με τους Boyz το '93 και το '94. Το 'Got Me Waiting', μάλιστα, τον έβαλε ξανά στο top-20 του Billboard ενώ το 1997 θα γνωρίσει ξανά επιτυχία με τον πρώτο solo δίσκο του 'Waterbed Hev' και το single 'Big Daddy' (US No.18 hit single). Την ίδια χρονιά, θα συμμετέχει και σε άλμπουμ του 'θρύλου' B.B. King.
  O Heavy Dwight ηχογράφησε ακόμη 3 albums και συμμετείχε σαν ηθοποιός σε αρκετές παραγωγές του Hollywood ('Life', 'Big Trouble', 'New Jersey Drive', 'Tower Heist', 'The Cider House Rules' κ.α.) πέρα από τις τηλεοπτικές σειρές που εμφανίστηκε. Πέθανε ξαφνικά χθές έξω απ' το σπίτι του στο Beverly Hills...

Heavy D & The Boyz best moments:
1. 'Now That We Found Love'
2. 'We Got Our Own Thang'
3. 'Gyrlz, They Love Me'
4. 'Is It Good To You'
5. 'Truthful'
6. 'Mr. Big Stuff'
7. 'Got Me Waiting'
8. 'Big Daddy'
9. 'Nuttin' But Love'
10. 'Black Coffee'

LED ZEPPELIN IV

   Χρόνια πολλά σε όσους έχουν την ονομαστική τους γιορτή! Σήμερα θυμόμαστε (πάντα στον Up 'n' Loud 16.00-17.00) τους Leif Garrett και Larry Levan από την εποχή της disco, ευχόμαστε χρόνια πολλά για τα γενεθλιά τους στους Roy Wood, Patti Page, Ken Dodd, Rickie Lee Jones κι έχουμε ακόμη αναφορές και ακούσματα από Killers, The Foundations, The Dancing Did κ.α.

  
   Το τέταρτο άλμπουμ των Led Zeppelin βγήκε στην αγορά σαν σήμερα το 1971. Το γεγονός ότι στο εξώφυλλο δεν υπήρχε κάποιος τίτλος (ούτε καν το όνομα του group) ήταν η αφορμή για τους φίλους του συγκροτήματος να το βαφτίσουν από μόνοι τους είτε 'Led Zeppelin IV', είτε 'Four Symbols' από τα τέσσερα μυστικιστικά σύμβολα που υπάρχουν στο inner sleeve του δίσκου.
   Oι ηχογραφήσεις έγιναν στα Island Studios του Λονδίνου και στο Headley Grange, ένα Βικτωριανό αναπαλαιωμένο σπίτι που είχε μεταμορφωθεί σε studio στο East Hampshire. Η μίξη έγινε πρώτα στο Sunset Sound του Los Angeles και ολοκληρώθηκε στο Λονδίνο.
   Οι Led Zeppelin αντιμετώπισαν προβλήματα πριν την κυκλοφορία με την Atlantic Records, οι υπεύθυνοι της οποίας, επέμεναν ο δίσκος να έχει, αν όχι το όνομά τους στο εξώφυλλο, τουλάχιστον έναν ευδιάκριτο τίτλο ώστε να μπορεί να γίνει πιό εύκολα η προώθησή του στην αγορά. Το group όμως, ήταν στην ευχάριστη θέση, λόγω της μεγάλης δημοτικότητάς του εκείνη την εποχή, να καταφέρει να περάσει τη δική του θέση και το άλμπουμ, τελικά, να κυκλοφορήσει με το artwork που ήθελε χαρίζοντας στους φίλους της rock μουσικής ένα από τα πιό χαρακτηριστικά και αναγνωρίσιμα covers στην ιστορία της μουσικής!
   Στα τραγούδια του δίσκου ο Robert Plant εκτός από φωνητικά παίζει harmonica και tambourine, ο Jason Bonham είναι στα drums, ο John Paul Jones παίζει bass guitar, electric piano, synthesizer, mandolin και acoustic guitar (στο 'The Battle Of Evermore') και ο Jimmy Page ασχολείται με τις κιθάρες (acoustic και electric), παίζει mandolin και κάνει και το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής. Η τραγουδίστρια Sandy Denny κάνει τα φωνητικά στο 'The Battle Of Evermore' και ο συνεργάτης των Rolling Stones, Ian Stewart παίζει piano στο 'Rock And Roll'. Όλα τα τραγούδια είναι συνθέσεις των μελών του group εκτός από το 'When The Levee Breaks' που είναι διασκευή (με τους στίχους όμως αλλαγμένους και διαφορετική μελωδία) σε ένα blues του 1929 της Memphis Minnie και του Kansas Joe McCoy.
   Το τέταρτο άλμπουμ των Zeppelin ήταν μια τεράστια εμπορική επιτυχία και συνεχίζει να ακούγεται και να αγοράζεται μέχρι και σήμερα, αφού θεωρείται από πολλούς σαν ένας must hear-must have δίσκος για όποιον θέλει να ασχοληθεί με τη rock σκηνή. Έμεινε στο No.1 του album chart της Αγγλίας για δύο εβδομάδες και στην Αμερική, αν και σταμάτησε στη δεύτερη θέση του Billboard, έγινε το πιό εμπορικό άλμπουμ όλων των εποχών που δεν πήγε στο Νο.1 αφού οι πωλήσεις του ξεπέρασαν τα 24.500.000 κομμάτια! Παραμένει μέχρι σήμερα, το τρίτο δημοφιλέστερο άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες, πίσω από το 'Thriller' του Michael Jackson και το δίσκο με τις επιτυχίες των Eagles. Oι πωλήσεις του 'Led Zeppelin IV' σε ολόκληρο τον κόσμο ήταν 37.000.000 δίσκοι....
   Δεν θα ασχοληθώ με τα τραγούδια του δίσκου, ένα προς ένα, γιατί το άρθρο θα γίνει βιβλίο. Εξάλλου, οι τίτλοι που βρίσκονται πιό κάτω, είμαι σίγουρος ότι είναι γνωστοί στους πιό πολλούς και κάποιοι από εμάς έχουν συνδέσει στιγμές της ζωής τους με κάποια από αυτά τα μοναδικά κομψοτεχνήματα των Zeppelin...

Led Zeppelin's IV tracklist:
1. 'Black Dog'
2. 'Rock And Roll'
3. 'The Battle Of Evermore'
4. 'Stairway To Heaven'
5. 'Misty Mountain Hop'
6. 'Four Sticks'
7. 'Going To California'
8. 'When The Levee Breaks'

TRACY PEW: Cowboy From Hell

   Ξεκινά ακόμη μια εργάσιμη εβδομάδα σήμερα, καλή δύναμη και υπομονή σε όλους. Το μενού από τις 16.00 μέχρι τις 17.00 στον Up 'n' Loud Web Radio είναι στολισμένο με Metallica και Megadeth (κυκλοφόρησαν σχεδόν ταυτόχρονα καινούργιους δίσκους), The Stranglers, The Damned, One Way System, Angry Samoans (από την punk σκηνή) αλλά και Prefab Sprout, Joni Mitchell, Johnny Rivers, Dee Clark, Divine Comedy, Texas. Σήμερα, επίσης, θυμόμαστε τον bass guitar cowboy των Boys Next Door και The Birthday Party...

   Αυστραλός, όπως και οι υπόλοιποι Birthday Party, o Tracy Pew πέρασε μερικά χρόνια σαν παιδάκι στη Νέα Ζηλανδία με την οικογένειά του, για να επιστρέψει στη Μελβούρνη το 1964 σε ηλικία 7 ετών. Μαζί με τους Nick Cave, Mick Harvey και Phil Calvert, ήταν ιδρυτικό μέλος των Boys Next Door με τους οποίους δημιούργησε και κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ και κάποια singles (ένα εκ των οποίων ήταν και η διασκευή στο classic 'These Boots Are Made For Walking') πριν το group 'ενισχυθεί' με τον κιθαρίστα Rowland S. Howard και μετακομίσει στο Λονδίνο για να κάνει καριέρα σαν The Birthday Party.
   Το 1982 πέρασε κάποιους μήνες στη φυλακή γιατί οδηγούσε χωρίς δίπλωμα κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει μερικές από τις συναυλίες του group, στη συνέχεια όμως επέστρεψε και παρέμεινε στους Birthday Party μέχρι το τέλος της πορείας τους το 1983. Κατόπιν, έπαιξε με τον Nick Cave στο πρώτο line-up των Bad Seeds και κάποια στιγμή το 1984, αποφάσισε να γυρίσει στην Αυστραλία για να συνεχίσει τις σπουδές του στη φιλοσοφία. Εκείνη τη χρονιά ο Pew έδωσε μερικές συναυλίες σαν μέλος των θρυλικών The Saints και αργότερα συμμετείχε σε δίσκους της Lydia Lunch ('Honeymoon In Red') και Nick Cave & The Bad Seeds ('Kicking Against The Pricks').
   O cowboy, όμως, έπασχε από επιληψία και οι κρίσεις του ήταν τόσο έντονες που σχεδόν σε ολόκληρη τη ζωή του τις καταπολεμούσε με πολύ δυνατά φάρμακα. Έφυγε από τη ζωή, σαν σήμερα, το 1986 από εγκεφαλική αιμορραγία. Ήταν μόλις 28 ετών... Θυμηθείτε τον (χωρίς το χαρακτηριστικό μουστάκι) σε ένα από τα πλέον 'εξωφρενικά' clips των early 80's μαζί με τους υπόλοιπους The Birthday Party...

Tracy Pew's best moments:
1. The Birthday Party - 'Jennifer's Veil'
2. Boys Next Door - 'Somebody's Watching'
3. The Birthday Party - 'Release The Bats'
4. Boys Next Door - 'Shivers'
5. The Birthday Party - 'The Friend Catcher'
6. Lydia Lunch & Guests - 'Done Dun'
7. The Birthday Party - 'Wildworld'
8. Boys Next Door - 'A Catholic Skin'
9. The Birthday Party - 'She's Hit'
10. Nick Cave & The Bad Seeds - 'Running Scared'

FRED 'SONIC' SMITH: Always Remembered

   Σήμερα στον Up 'n' Loud 16.00-17.00 ακούμε The Fleshtones, Allez Allez, The Clash, Virgin Prunes, Squeeze, The Band, Depeche Mode, The Skeletons και θυμόμαστε τον Fred 'Sonic' Smith με τους MC5, Patti Smith Group, Sonic Youth...

  
   Frederick Dewey Smith ήταν το όνομα του. Μεγάλωσε στην πολιτεία West Virginia και από teenager ασχολήθηκε με την κιθάρα και το rock 'n' roll, δημιουργώντας τους Vibratones. Η στενή φιλία του με τον Wayne Kramer θα έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία των επιδραστικών MC5, το 1964 στο Detroit, Michigan. Και οι δύο είχαν παρατήσει το κολλέγιο και έκαναν περιστασιακά κάποιες δουλειές απλά για να συντηρούνται και να μπορούν να διατηρούν ζωντανό του να βρίσκονται σε ένα rock group.
   Οι MC5 έγραψαν τη δική τους ιστορία στο χώρο της rock μουσικής και μάλιστα με εκκωφαντικό τρόπο, όπως ακριβώς και οι ζωντανές εμφανίσεις τους, που αποτυπώνονται με τον καλύτερο τρόπο σε ένα live album με τίτλο 'Kick Out The Jams', δίσκος ορόσημο για την εξέλιξη της αμερικανικής rock σκηνής. Ήταν ένα από τα ελάχιστα συγκροτήματα που κυκλοφόρησε σαν debut album έναν ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο. Ακολούθησαν τα albums 'Back In The USA' και 'High Time' και το group διέλυσε το 1972, εν μέσω προβλημάτων με ναρκωτικά, νομικές περιπέτειες με εταιρίες δίσκων και το FBI, που παρακολουθούσε από κοντά τα μέλη του, λόγω της έντονης ακτιβιστικής πολιτικής τους δράσης και τη συνεργασία τους με το Black Panthers Party.
   Στη συνέχεια ο Smith δημιούργησε τους Sonic Rendezvous Band με τη συμμετοχή μελών από τους Rationals και Stooges αλλά το group κατάφερε να ηχογραφήσει μονάχα ένα single ('City Slang'). To τραγούδι αυτό, πάντως, θεωρείται σήμερα εξαιρετικά σημαντικό για την σκηνή του Detroit εκείνης της εποχής.
   Ο Fred 'Sonic' Smith, μέσω του κιθαρίστα Lenny Kaye, γνώρισε στα μέσα των 70's την Patti Smith, την οποία παντρεύτηκε το 1980. Μαζί της απέκτησε δυο παιδιά ενώ η σχέση τους ήταν η αφορμή για να συνθέσει η Patti το πολύ γνωστό 'Frederick' από το δίσκο της 'Wave'. To 1988 o Fred συνεργάστηκε με την Patti στο άλμπουμ 'Dream Of Life' και το 1994 έφυγε σε μικρή ηλικία, μόλις 45 ετών. Το LP της Patti Smith, 'Gone Again' είναι αφιερωμένο σ' αυτόν.
   Το πολύ δημοφιλές συγκρότημα Sonic Youth ονομάστηκε έτσι λόγω του Fred 'Sonic' Smith. Ένα από τα καλύτερα τραγούδια των MC5, επίσης, βάφτισε το group The American Ruse. Θυμηθείτε τον Fred 'Sonic' Smith και τους MC5 στο clip που ακολουθεί...

MC5's best moments:
1. 'Kick Out The Jams'
2. 'Looking At You'
3. 'Ramblin' Rose'
4. 'Over And Over'
5. 'I Can Only Give You Everything'
6. 'Sister Anne'
7. 'The American Ruse'
8. 'Call Me Animal'
9. 'Rocket Reducer No.62'
10. 'Starship'

HAPPY B-DAY ADAM ANT

   Βρισκόμαστε στο μέσο μιας απίστευτης πολιτικής και οικονομικής κρίσης και το κακό είναι ότι κανείς από μας δεν φαίνεται να πιστεύει σ' αυτούς που την διαχειρίζονται. Και είναι λογικό, πλέον, να είμαστε όλοι καχύποπτοι, απέναντι στους ευρωπαίους (που σίγουρα δεν ασχολούνται με μας γιατί μας αγαπάνε) αλλά και στους 'δικούς' μας πολιτικούς (η πορεία της χώρας μέχρι τώρα δεν μας επιτρέπει να τους εμπιστευτούμε). Ας ελπίσουμε ότι τα πράγματα θα έχουν αίσιο τέλος και σύντομα... Σήμερα στον Up 'n' Loud στις 16.00 θα ακούσουμε The Adverts, Angelic Upstarts, Chrome, Mad Season, Porcupine Tree, Laika μαζί με Eagles, Van Halen, Mort Shuman, Bert Jansch και τους Adam & The Ants για τα χρόνια πολλά στον Stuart Leslie Goddard (Adam Ant) που σήμερα έχει γενέθλια...

   Ήταν 21 ετών, όταν το 1975, οι Sex Pistols έπαιζαν support στο συγκρότημα Bazooka Joe, στους οποίους έπαιζε bass guitar. O Goddard, εντυπωσιασμένος από αυτό που είδε, παράτησε το group και έβαλε σαν στόχο να κάνει το δικό του σχήμα. Το κατάφερε τελικά, το 1977, όταν οι Adam & The Ants, πήραν σάρκα και οστά μετά από μια εμφάνιση των Siouxsie & The Banshees. Μέχρι τότε, το όνομά τους ήταν B-Sides, αλλά δεν είχαν καταφέρει να εμφανιστούν πουθενά...
   Το ξεκίνημα ήταν δύσκολο και είχε στο μενού πολλές ανακατατάξεις στη σύνθεση του group αλλά και κακές κριτικές από τους δημοσιογράφους, οι οποίοι δεν είδαν με καλό μάτι τους φετιχιστικούς στίχους και το στυλιστικό ύφος τους. Πέρα απ' αυτό, όμως, o Adam Ant συμμετείχε στην punk rock ταινία 'Jubilee', στο soundtrack της οποίας, ακούστηκαν και δύο τραγούδια του group ('Deutscher Girls' και 'Plastic Surgery'). Το '78 ηχογράφησαν στο BBC για την εκπομπή του John Peel, βγήκαν σε τουρνέ με τους Siouxsie & The Banshees και έκλεισαν δισκογραφικό συμβόλαιο με την Decca, το οποίο όμως χάλασε την επόμενη χρονιά, αφού το single 'Young Parisians' δεν κατάφερε να γίνει επιτυχία.
   Ακολούθησε το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο 'Dirk Wears White Sox' σε ανεξάρτητη εταιρία και η πρόσληψη του Malcolm McLaren σαν manager. Ο McLaren όμως, πάντα απρόβλεπτος, έπεισε τα υπόλοιπα τρία μέλη του σχήματος να αποχωρήσουν απ' τους Adam & The Ants, για να συμμετέχουν στους Bow Wow Wow, που ήταν επίσης group που είχε υπό την επίβλεψή του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ένα καινούργιο line-up για τους Ants, στο οποίο συμμετείχε ο Marco Pirroni που είχε περάσει απ' τους Siouxsie & The Banshees, Models, Rema Rema. Ο Pirroni, στα επόμενα χρόνια θα γίνει ένας μοναδικός συνεργάτης για τον Ant, αφού μαζί θα γράψουν όλες τις επιτυχίες που θα έρθουν...
   Το 1980 θα ηχογραφήσουν ένα single με drummer τον Jon Moss (ο οποίος αργότερα θα κάνει μεγάλη επιτυχία με τους Culture Club) και μετά από μια βρετανική τουρνέ θα καταφέρουν να κάνουν ένα νέο συμβόλαιο με την CBS. Στο ξεκίνημα του 1981, το δεύτερο άλμπουμ του group 'Kings Of The Wild Frontier' γίνεται Νο.1 στο αγγλικό chart. Θα μείνει στην κορυφή 12 εβδομάδες και θα είναι το best-seller album of the year για την Αγγλία ενώ τα singles που θα κυκλοφορήσουν απ' το δίσκο θα γίνουν κι αυτά πολύ μεγάλες επιτυχίες ('Dog Eat Dog' UK No.4 hit single/'Antmusic' UK No.2 hit single/'Kings Of The Wild Frontier' UK No.2 hit single). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το κοινό να ασχοληθεί και με τις παλαιότερες κυκλοφορίες τους, βάζοντας το πρώτο τους album στο top-20 και το 'Young Parisians' στο UK No.9 του single chart...
   To 1981 η επιτυχία των Adam & The Ants συνεχίζεται με το album 'Prince Charming'. Το ομώνυμο single φτάνει στο Νο.1 και μένει εκεί 4 εβδομάδες και το 'Stand & Deliver' πετυχαίνει επίσης το Νο.1 για 5 εβδομάδες. To 'Ant Rap' σταματάει στο Νο.3. Το '82 το πρώτο τους ηχογραφημένο τραγούδι 'Deutscher Girls' βγαίνει απ' το συρτάρι και γίνεται κι αυτό επιτυχία (UK No.13 hit single). Σε εκείνο το σημείο, ο Adam Ant κάνει την έκπληξη διαλύοντας το συγκρότημα για να συνεχίσει μόνος του, παρέα μόνο με τον Marco Pirroni που τον βοηθάει στη σύνθεση...
   Πριν τελειώσει το 1982, ο Ant βγάζει στην αγορά το δίσκο 'Friend Or Foe' και το τραγούδι 'Goody Two Shoes' τον κάνει διάσημο και στην Αμερική το '83 (UK No.1 & US No.12 hit single). Στον ίδιο δίσκο υπάρχει και το πολύ καλό 'Desperate But Not Serious' αλλά και το ομώνυμο track (UK No.9 hit single). Τα επόμενα χρόνια κάνει δύο μεγάλες αμερικανικές περιοδείες και κυκλοφορεί το δεύτερο solo album του με τίτλο 'Strip' (στα drums και την παραγωγή ο Phil Collins). To single 'Puss 'n' Boots' τα πάει πολύ καλά (UK No.5 hit single) αλλά το επόμενο ('Strip') απαγορεύεται απ' το BBC και το video clip δεν παίζεται απ' τα μουσικά προγράμματα του νησιού...
   To '84 γνωρίζει μια ακόμη επιτυχία στην Αγγλία με το 'Apollo 9' (UK No.13 hit single). Το επόμενο έτος βγαίνει ο δίσκος 'Vive Le Rock' και μετά από αρκετές live εμφανίσεις σε Αμερική και Ευρώπη το 1986, ο Ant αποφασίζει να συνεχίσει σαν ηθοποιός όπου για τα επόμενα χρόνια εμφανίζεται στο θέατρο, στον κινηματογράφο αλλά και σε αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές. To 1990 επιστρέφει στη δισκογραφία και πετυχαίνει για τελευταία φορά να ανεβάσει τραγούδι του στις υψηλές θέσεις του chart με το 'Room At The Top' (UK No.13 & US No.17 hit single).
   Στα 90's θα συνεχίσει σαν ηθοποιός ενώ το 1995 θα κυκλοφορήσει το album 'Wonderful' με το ομώνυμο τραγούδι να γίνεται top-40 και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού με αποτέλεσμα την ίδια χρονιά να κάνει και μια επιτυχημένη (αλλά μικρότερη απ' τις προηγούμενες) περιοδεία στη βόρεια Αμερική.
   Το 2002 και το 2003 συνελήφθη για επίθεση με αυτοκίνητο σε pub, επίθεση σε γείτονά του και κατοχή όπλου και μπήκε σε ψυχιατρική κλινική. Τρία χρόνια αργότερα, κατάφερε να συνέλθει και να εκδόσει την αυτοβιογραφία του ενώ το 2007 εμφανίστηκε ζωντανά μετά από 11 χρόνια απουσίας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να επανέλθει στην ενεργό δράση και να ξεκινήσει μια παγκόσμια περιοδεία στα τέλη του 2010...

Adam Ant's best moments:
1. Adam & The Ants - 'Ant Music'
2. Adam Ant - 'Desperate But Not Serious'
3. Adam & The Ants - 'Stand & Deliver'
4. Adam Ant - 'Friend Or Foe'
5. Adam & The Ants - 'Xerox'
6. Adam & The Ants - 'Kings Of The Wild Frontier'
7. Adam Ant - 'Goody Two Shoes'
8. Adam & The Ants - 'Young Parisians'
9. Adam & The Ants - 'Prince Charming'
10. Adam & The Ants - 'Cartrouble'

STAGGER LEE: The Story

   Σήμερα στον Up 'n' Loud ακούσαμε Coil, Clock DVA, Spandau Ballet, KD Lang, Arcadia αλλά και Emerson, Lake & Palmer, John Martyn (από το υπέροχο LP 'Solid Air' του '73), Sandy Denny και κάναμε μια μικρή αναφορά στο τραγούδι 'Stagger Lee' με αφορμή την επέτειο του θανάτου του Mississippi John Hurt...

   O Mississippi John Hurt έκανε μια από τις πρώτες εκτελέσεις του τραγουδιού το 1928 ('Stack 'O Lee'), όμως η ιστορία του 'Stagger Lee' ξεκινάει πολύ νωρίτερα, αφού η πρώτη ηχογραφημένη εκδοχή του μας πάει πίσω στο 1910 και τον folk τραγουδιστή John Lomax. Ο τίτλος, επίσης, του τραγουδιού διαφέρει σε κάθε εκτέλεση και μπορεί να το συναντήσει κανείς σαν 'Stagolee', 'Stackerlee' ή 'Stack-A-Lee'. Όποιος κι αν είναι ο τίτλος, όμως, είναι το ίδιο πρόσωπο στο οποίο γίνεται η αναφορά στο συγκεκριμένο, θρυλικό τραγούδι. Ο Stagger Lee Shelton...
   Με έτος γεννήσεως το 1865, ο Stagger Lee Shelton, ήταν ένας άνθρωπος του υπόκοσμου, γνωστός στην πολιτεία του Missouri για τη συνεργασία του με το οργανωμένο έγκλημα και την πορνεία. Τα Χριστούγεννα του 1895 δολοφόνησε τον άτυχο William 'Billy' Lyons στο St.Louis κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την καταδίκη του στη φυλακή, όπου και πέθανε το 1912. Από τότε, Stagger Lee ονομάζουν στην argo διάλεκτο, κάθε σκληρό μαύρο άντρα που είναι ανήθικος, βίαιος και αμφισβητεί τις αρχές και τον νόμο.
   Το τραγούδι έγινε στην αρχή γνωστό σαν 'Stack 'O Lee' σε εκτελέσεις από τους Cliff Edwards και Herb Wiedoeft (πέρα από τον Mississippi John Hurt). Ακολούθησαν αρκετές ακόμη μέχρι το 1959, οπότε και ο διάσημος τραγουδιστής Lloyd Price, έκανε το 'Stagger Lee', πλέον, μεγάλη επιτυχία στην Αμερική (US No.1 hit single) και στην Αγγλία (UK No.7 hit single), κερδίζοντας μάλιστα και χρυσό δίσκο. Το 1971 γίνεται ξανά επιτυχία με τον Tommy Roe (US No.25 hit single), στα 80's ηχογραφείται από τους Snatch και Fabulous Thunderbirds ενώ στα 90's μια εκτέλεση του τραγουδιού υπάρχει στο άλμπουμ 'Murder Ballads' των Nick Cave & The Bad Seeds.
   Πέρα από το τραγούδι όμως, αναφορές στο 'μύθο' του Stagger Lee και τη δολοφονία του Lyons μπορεί κανείς να βρει και σε τραγούδια των The Grateful Dead, The Black Keys, Josh Ritter, Keb' Mo' αλλά και στο 'Wrong 'em Boyo' του rocksteady ska συγκροτήματος The Rulers, το οποίο διασκεύασαν οι Clash στο δίσκο 'London Calling'. Τέλος, στην ταινία 'Black Snake Moan' (2007), ο πρωταγωνιστής Samuel Jackson τραγουδάει σε μια σκηνή του film, το 'Stackolee', σε μια εκτέλεση που είναι βασισμένη στην εκδοχή του bluesman R.L. Burnside...

Stagger Lee's best moments:
1. Mississippi John Hurt
2. Lloyd Price
3. Tommy Roe
4. Nick Cave & The Bad Seeds
5. The Fabulous Thunderbirds
6. Herb Wiedoeft
7. John Lomax
8. Dr.John
9. R.L. Burnside
10. Woody Guthrie

HAPPY B-DAY JIM STEINMAN

   Καλό μήνα να έχουμε και καλή λευτεριά αδέλφια... Σήμερα το πρόγραμμα στον Up 'n' Loud έχει Lou Donaldson, Adamo, Family, Traffic, Dub Narcotic Sound System & Jon Spencer Blues Explosion, Def Leppard, Red Hot Chili Peppers και The Sisters Of Mercy για τα χρόνια μας πολλά στον Jim Steinman που γίνεται αισίως 64...

 

   Ο νεαρός της φωτογραφίας, δίπλα στον Meat Loaf, μεγάλωσε, λοιπόν, και είναι πλέον στα όρια της συνταξιοδότησης (σε κάποιες άλλες χώρες, όχι εδώ), μετά από πολλά χρόνια κερδοφορίας, που προέκυψε από την ενασχόλησή του με τη σύνθεση, παραγωγή και ενίοτε ερμηνεία των rock τραγουδιών του. Είναι σίγουρο ότι ο Jim Steinman δεν θα έχει πολλά άγχη και σκοτούρες στα γεράματά του. Λίγοι κατάφεραν να είναι τόσο επιτυχημένοι στη δουλειά τους, όσο αυτός εξάλλου...
   Ονομάζεται Richard James Steinman, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη όπου και σπούδασε επίσης. Περνώντας το κατώφλι των 20 ήδη είχε συνθέσει κάποια musicals, ενώ είδε για πρώτη φορά, το 1971, τραγούδι του να περιέχεται σε δίσκο ('Happy Ending' στο άλμπουμ 'Fool For Love' της Yvonne Elliman). Συνέχισε στα musicals μέχρι και το 1976 όπου ξεκίνησε και η συνεργασία του με τον Meat Loaf , ο οποίος τότε, εργαζότανε και σαν ηθοποιός (και συνέχισε και αργότερα να κάνει το ίδιο). Την επόμενη χρονιά o δίσκος 'Bat Out Of Hell' με τον Meat Loaf στο τραγούδι και τον Steinman να συνθέτει, γίνεται παγκόσμια επιτυχία. Μιλάμε για ένα άλμπουμ το οποίο, μέχρι το 2007, έφτασε τα 40 εκατομμύρια κομμάτια σε πωλήσεις...
   Από κει και πέρα, η καριέρα του Steinman εκτοξεύθηκε, με αποτέλεσμα στα early 80's να γίνει ένας από τους πιο περιζήτητους συνθέτες και παραγωγούς. Το 1981 κυκλοφορεί το 'Bad For Good', ένα άλμπουμ που κανονικά ήταν να βγει από τον Meat Loaf, αλλά λόγω προβλημάτων με τη φωνή του δεν κατάφερε να το ηχογραφήσει κι έτσι βγήκε στην αγορά σαν δίσκος του Steinman, ενώ τη ίδια χρονιά βγαίνει και το πολύ πετυχημένο LP 'Dead Ringer' αυτή τη φορά με τον Meat Loaf που είχε ανακάμψει. Το 1983 κάνει την παραγωγή στο 'Faster Than The Speed Of Night' της Bonnie Tyler και συνθέτει τις επιτυχίες του δίσκου 'Total Eclipse Of The Heart' και το ομώνυμο του άλμπουμ, ενώ γνωρίζει ακόμη μια πολύ μεγάλη επιτυχία σαν συνθέτης με το 'Makin' Love Out Of Nothing At All' των Air Supply. Την ίδια χρονιά επίσης, συνεργάζεται με τους Barry Manilow και Ian Hunter.
  Ακολουθεί το soundtrack της ταινίας 'Streets Of Fire' του '84 με τα τραγούδια του 'Nowhere Fast' και 'Tonight Is What It Means To Be Young' να γίνονται παγκόσμια hits, ενώ στο soundtrack της ταινίας 'Footloose' ο Steinman συνθέτει τη μουσική και κάνει την παραγωγή στο 'Holding Out For A Hero' με την Bonnie Tyler. Συνεχίζει με παραγωγές σε δίσκους των Billy Squier και Barbra Streisand ενώ το 1987 κάνει παραγωγή σε tracks των Sisters Of Mercy στο άλμπουμ 'Floodland', ενώ το 1990 θα βάλει ένα χεράκι στη σύνθεση της επιτυχίας τους 'More'. To 1993 το single 'Ι'd Do Anything For Love (But I Won't Do That)' με τον Meat Loaf θα σπάσει όλα τα κοντέρ όσον αφορά τις πωλήσεις και θα γίνει No.1 σε 28 χώρες...
   Οι επιτυχίες δεν σταμάτησαν εκεί για τον Steinman. Στα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε σαν συνθέτης με τους Celine Dion, The Everly Brothers, σαν παραγωγός με τους Take That, Boyzone, Celine Dion, ενώ άνοιξε το δρόμο στην επιτυχία και για τους Pandora's Box λίγο νωρίτερα. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τα soundtracks ταινιών του Hollywood, όπως το 'Shrek 2' κ.α. To γεγονός ότι οι μουσικοκριτικοί πάντοτε τον χλεύαζαν για το πομπώδες ύφος του, ουδέποτε τον απασχόλησε μάλλον...

Jim Steinman's best moments:
1. The Sisters Of Mercy - 'More'
2. Meat Loaf - 'Nowhere Fast'
3. Bonnie Tyler - 'Total Eclipse Of The Heart'
4. Jim Steinman - 'Rock 'n' Roll Dreams Come Through'
5. Fire Inc - 'Tonight Is What It Means To Be Young'
6. Meat Loaf & Ellen Foley - 'Paradise By The Dashboard Light'
7. Bonnie Tyler - 'Holding Out For A Hero'
8. Pandora's Box - 'Good Girls Go To Heaven (Bad Girls Go Everywhere)
9. Meat Loaf & Cher - 'Dead Ringer For Love'
10. Bonnie Tyler - 'Faster Than The Speed Of Night'